رباعی شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، مرغی بر باره طوس نشسته و در برابر خود کله کیکاووس را قرار داده است. آن مرغ در حال ناله و افسوس خوردن است و از فقدان بانگ جرس‌ها و ناله کوس‌ها که مثلاً نماد شادی یا زندگی هستند، غمگین است. این تصویر حاکی از یک حس تأسف و یادآوری لحظات خوش گذشته است.
مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوسدر پیش نهاده کله کیکاووس
هوش مصنوعی: پرندهای را دیدم که بر بالای تپهای در طوس نشسته بود و در جلو او، سر کیکاووس (شاه اسطورهای) قرار داشت.
با کله همی‌گفت که افسوس افسوسکو بانگ جرس‌ها و کجا ناله کوس!؟
هوش مصنوعی: شخصی در حال گفتگوست و به یاد گذشتهها افسوس میخورد و میپرسد صدای جرس‌ها کجاست و صدای کوس‌ها چرا به گوش نمیرسد؟