رباعی شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی‌های زندگی و جوانی اشاره می‌کند، و می‌گوید که در حالی که جوانی و زیبایی مانند گلی تازه و خوشبوست، باید از آن لذت ببریم. او تأکید می‌کند که پیش از آنکه زندگی به پایان برسد و مرگ به سراغمان بیاید، باید از لحظه‌های زیبا و خوش زندگی بهره‌برداری کنیم. به نوعی، او به گذرا بودن عمر و لزوم استفاده از آن اشاره دارد.
با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گلاز دست منه جام می و دامن گل
هوش مصنوعی: نمیتوانم از زیبایی سرو قدی که با تازگی و طراوت به مانند گلزار است، چشم بپوشم و از لذت نوشیدن شراب و زیبایی دامن گل بگذرم.
زان پیش که ناگه شود از باد اجلپیراهن عمر ما چو پیراهن گل
هوش مصنوعی: قبل از اینکه ناگهان مرگ به سراغ ما بیاید و عمرمان را مانند پیراهن گلی بسوزاند، باید به زندگیمان فکر کنیم.