رباعی شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: این چند بیت بیان‌گر این است که هر از گاهی افرادی با ثروت و نعمت فراوان خود را معرفی می‌کنند و مدعی بزرگی هستند. اما به ناگاه، زمان مرگ به سراغشان می‌آید و همه چیز به پایان می‌رسد. در واقع، این ابیات بر پفکی بودن دنیا و عدم ماندگاری ثروت تأکید دارند.
هر یک چندی یکی برآید که منمبا نعمت و با سیم و زر آید که منم
هوش مصنوعی: هر از گاهی کسی پیدا میشود که به من میبالد و خود را با ثروت و دارایی نشان میدهد.
چون کارک او نظام گیرد روزیناگه اجل از کمین برآید که منم
هوش مصنوعی: وقتی زندگی و کار آدم به سامان و روال بیفتد، یک روز ناگهان مرگ از گوشهای نمایان میشود و به سراغ او می‌آید.