رباعی شمارهٔ ۱۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر گفته شده که زندگی انسان در این دنیا پر از غصه و رنج است. بهترین حالتی که میتوان داشت، رفتن زودتر از این جهان است، زیرا تنها کسی که اصلاً به دنیا نیامده، از این مشکلات و رنجها آسوده میباشد.
چون حاصل آدمی در این شورستانجز خوردن غصه نیست تا کندن جان
هوش مصنوعی: در این دنیای پر از شور و شوق، نتیجهی زندگی انسان تنها درد و رنج است، که گویی برای جدا شدن از آن باید رنج انسانی را تحمل کرد.
خرم دل آنکه زین جهان زود برفتوآسوده کسی که خود نیامد به جهان
هوش مصنوعی: خوشحال و راحت است فردی که خیلی زود از این دنیا رفته و در آرامش است، در حالی که کسی که خود را به زحمت به این دنیا آورده، واقعاً آرامش ندارد.