تناجی
خیام نیشابوری

رباعی شمارهٔ ۱۴۴

گاوی‌ست در آسمان و نامش، پروینیک گاوِ دِگَر نَهُفته در زیرِ زمین
چَشمِ خِرَدَت باز کُن از رویِ یَقینزیر و زِبَرِ دو گاو، مُشتی خَر بین