رباعی شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم خداوندی و قدرت یزدان اشاره میکند و بیان میکند که اگر یزدان بر سرنوشت (فلک) دست بگذارد، او توانایی دارد که آن را تغییر دهد و جهانی آزاد و دلخواه بسازد که در آن انسانها به راحتی به خواستههای خود برسند.
گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدانبرداشتَمی من این فَلَک را زِ میان
اگر مانند خدا دستم به آسمان می رسید، این آسمان را از میان بر می داشتم...
اَز نو فَلَکی دِگَر چنان ساختَمیکآزاده به کامِ دل رسیدی آسان
و آسمانی جدید چنان می ساختم که راحت و آسان و سربلند به کام دل برسی.