رباعی شمارهٔ ۱۴۹
خیام به کاخ بزرگ و باشکوهی اشاره میکند که بلندای آن تا آسمان بوده و اقامتگاه شاهان بودن است اما اکنون فاختهای بر کنگرههای آن مینشیند و میگوید: «کو؟ کو؟» که نشان از زوال و نابودی قصر دارد.
آن قصر که با چرخ همی زد پهلوبر درگه آن شهان نهادندی رو
آن کاخ که از بلندی با آسمان همتراز بود و شاهان بر درگاه آن سجده میکردند...
دیدیم که بر کنگرهاش فاختهایبنشسته همی گفت که کوکو کوکو
...دیدیم که فاختهای بر دندانههای دیوارش نشسته و میگوید: «کوکو؟ کوکو؟»