رباعی شمارهٔ ۱۵۱
هوش مصنوعی: این ابیات به معنای این هستند که وقتی روح ما از بدن جدا میشود، تنها یک سنگ روی قبر ما میگذارند و سپس دیگران را در همان خاک دفن میکنند. در واقع، این شعر به ناپایداری زندگی و فراموشی انسانها پس از مرگ اشاره دارد.
از تن چو برفت جان پاک من و توخشتی دو نهند بر مغاک من و تو
هوش مصنوعی: وقتی که جان پاک من و تو از بدن جدا شود، دو سنگ بر گودال من و تو میگذارند.
وآنگاه برای خشت گور دگراندر کالبدی کشند خاک من و تو
هوش مصنوعی: پس از ما، دیگران را در خاک خود خواهند گذاشت و ما را به عنوان خشت قبرشان در خاکی که متعلق به من و تو است خواهند آورد.