تناجی
خیام نیشابوری

رباعی شمارهٔ ۱۵۸

از آمدن بهار و از رفتن دیاوراق وجود ما همی گردد طی
می خور! مخور اندوه که فرمود حکیمغمهای جهان چو زهر و تریاقش می