رباعی شمارهٔ ۱۷۶
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که اگر کارهای آسمان بر اساس عدالت سنجیده میشد، اوضاع عالم بسیار زیبا و پسندیده میبود. اما اگر عدالت در کارها حاکم نباشد، هیچکس نمیتواند از رنجها و مشکلاتی که برای اهل فضل و اندیشمندان به وجود میآید، در امان باشد. به طور کلی، چگونگی دوستی و رابطهی فلک (عالم) با عدالت تأثیر زیادی بر حال و احوال انسانها دارد.
گر کار فلک به عدل سنجیده بُدیاحوال فلک جمله پسندیده بُدی
اگر کار آسمان با عدالت سنجیده میشد، وضعیت آسمانها کاملا پسندیده بود.
ور عدل بُدی به کارها در گردونکی خاطر اهل فضل رنجیده بُدی!
اگر درکار گردون عدل حاکم بود، هرگز اهل فضل رنجیده نمیشدند.