رباعی ۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به افرادی اشاره دارد که با علم و آداب آشنا شده‌اند و در کنار اهل کمال و فضیلت قرار گرفته‌اند. اما با وجود پیشرفت‌هایی که کرده‌اند، در تاریکی و ناامیدی به سر می‌برند و به نوعی در خواب و فریب خودشان به سر می‌برند. این بیت‌ها به تضاد بین روشنایی علم و تاریکی وضعیت روحی آنها اشاره دارند.
آنان که محیطِ فضل و آداب شدند،در جمعِ کمال شمعِ اَصحاب شدند
هوش مصنوعی: افرادی که به دانش و آداب آراسته شده‌اند، در جمع کسانی که به کمال رسیدهاند، مانند شمعی در جمع دوستان میدرخشند.
رَه زین شبِ تاریک نبردند به روزگفتند فسانه‌ای و در خواب شدند
هوش مصنوعی: در این شب تاریک، راهی به سوی روز روشن پیدا نکردند و فقط درباره آن صحبت کردند و در نهایت به خواب رفتند.