تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۱۴

* آن بیخبران که دُرّ‌ِ معنی سُفتند،در چرخ به انواعْ سخن‌ها گفتند
آگه چو نگشتند بر اَسرارِ جهان،اوّل زَنَخی زدند و آخر خفتند!