رباعی ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر آرزو میکند که ای کاش جایی برای استراحت وجود داشت یا اینکه یک مسیر طولانی به جایی میرسید. همچنین، او wishing میکند که کاش پس از هزاران سال از دل خاک، دوباره به مانند سبزهای امید بخش، زنده میشد.
ایکاش که جای آرمیدن بودییا این رَهِ دور را رسیدن بودی
هوش مصنوعی: ای کاش میتوانستم در جایی استراحت کنم، یا اینکه به مقصد این راه طولانی برسم.
کاش از پیِ صد هزار سال از دل خاکچون سبزه، امیدِ بردمیدن بودی!
هوش مصنوعی: ای کاش از دل خاک، بعد از گذشت صد هزار سال، همچون سبزهای امیدوار به زندگی دوباره میروییدم و امیدی برای دمیدن دوباره وجود داشت.