تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۲۳

چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر جز دردِ دل و دادنِ جان نیست دگر
خرّم دلِ آن‌ که یک نفس زنده نبودو آسوده کسی‌ که خود نزاد از مادر!