تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۲۶

بر لوحْ نشانِ بودنی‌ها بوده‌ استپیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده‌ است
در روز ازل هر آنچه بایست بدادغم خوردن و کوشیدنِ ما بیهوده‌ است