رباعی ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حسرت و اندوه شاعر از دست دادن سرمایه و زندگی است. او از اجل و مرگ شکوه می‌کند که باعث شده بسیاری از دلها خونین شوند. همچنین او از عدم اطلاع از احوال کسانی که به دیار دیگر رفته‌اند، ناراحت است و میخواهد بداند وضعیت مسافران این دنیا چگونه است.
افسوس که سرمایه ز کَف بیرون شددر پایِ اَجَل بسی جگرها خون شد!
هوش مصنوعی: متن به بیان حسرت و تأسف درباره‌ی از دست دادن چیزهای ارزشمند اشاره دارد. گوینده احساس می‌کند که ثروت و داشته‌هایش از دست رفته‌اند و این موضوع باعث شده که او و دیگران دل‌شان به درد آید و قلب‌هایشان آسیب ببیند. در واقع، این اتفاق به نوعی نشان‌دهنده‌ی پایان زندگی و زوال چیزهای مهم است که بر روی احساسات و روان افراد تأثیر می‌گذارد.
کس نامد از آن جهان که پرسم از ویکاَحوالِ مسافرانِ دنیا چون شد؟!
هوش مصنوعی: هیچ‌کس از آن جهان به این‌جا نیامده است که از او بپرسم حال مسافران دنیا چگونه بوده است.