رباعی ۴۳
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ جامی است که عقل و خرد در آن تجلی میکند و با عشق و محبت آراسته شده است. همچنین اشاره دارد به اینکه این جام زیبا توسط کوزهگری در زمانه ساخته میشود و دوباره به زمین گذاشته میشود، نمادی از زودگذر بودن زندگی و زیباییها.
جامیست که عقل آفرین میزندشصد بوسه زِ مِهْر بر جَبین میزندش
هوش مصنوعی: جامی وجود دارد که عقل بر آن تأسیس شده و مهربانی صد بار بر پیشانی آن بوسه میزند.
این کوزهگر دَهْر چنین جامِ لطیفمیسازد و باز بر زمین میزندش!
هوش مصنوعی: این هنرمند زندگی، این ظرف زیبا را میسازد و سپس آن را به زمین میاندازد!