رباعی ۵۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف یک مکان کهنه و قدیمی می‌پردازد که به آن "عالم" گفته می‌شود. این مکان، محلی برای آرامش و استراحت در طول روز و شب است. همچنین به نوعی جشن و بزم اشاره دارد که بازمانده صدها شخصیت بزرگ تاریخی مانند جمشید و بهرام را در خود جای داده است. به طور کلی، این متن به یادآوری تاریخ و گذشته‌ای پر آشوب و پر از شخصیت‌ها می‌پردازد.
این کهنه رِباط را که عالم نام استآرامگَهِ اَبْلَقِ صبح و شام است
هوش مصنوعی: این بنای قدیمی که به نام جهان شناخته می‌شود، محلی است که در آن شب و روز به آرامش و سکون میگذرد.
بزمی‌ست که واماندهٔ صد جمشید استگوری‌ست که خوابگاهِ صد بهرام است!
هوش مصنوعی: این جمله به توصیف وضعیتی می‌پردازد که نشاندهندهی فضایی پر از زیبایی و شکوه است، جایی که آثار و نشانههای عظمت و قدرت شخصیتهای تاریخی و افسانهای مانند جمشید و بهرام در آن مشاهده می‌شود. به نوعی، این مکان یا حال و هوا، نمایانگر فراموشی و غم ناشی از عدم حضور این شخصیت‌ها و پیروزیهایی است که در گذشته وجود داشته است.