رباعی ۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر اشاره به زیبایی بهار و نوروز شده است. شاعر از ما می‌خواهد که از لحظات خوشی که سبزه‌ها و گل‌ها فراهم کرده‌اند، بهره‌مند شویم و به شکل درست باده بنوشیم، زیرا این زیبایی‌ها که اکنون در مقابل ما هستند، فردا به خاک خواهند رفت. به عبارتی، از لحظات زندگی حداکثر استفاده را ببریم.
چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست،بر خیز و به جامِ باده کن عزمِ درست،
هوش مصنوعی: بهار فرارسیده و گل لاله در حال شکوفایی است، پس برخیز و تصمیمی درست بگیر تا جامی پر از شراب بنوشی.
کاین سبزه که امروز تماشاگه توست،فردا همه از خاک تو برخواهد رُسْت!
هوش مصنوعی: این گیاهی که امروز به تماشا گذاشتی، فردا از خاک تو خواهد رویید.