رباعی ۶۳
هوش مصنوعی: شعر درباره زیبایی و دلنوازی سبزه‌ها است که در کنار جوی‌ها می‌رویند. شاعر با تشبیه آن‌ها به لب‌های فرشته‌ها، زیبایی آن‌ها را توصیف می‌کند و هشدار می‌دهد که پا بر سر سبزه نگذاریم، زیرا این سبزه‌ها از خاک گل‌ها و لاله‌ها روییده‌اند و باید به آن‌ها احترام گذاشت.
هر سبزه که بر کنار جویی رُسته‌است،گویی ز لبِ فرشته‌خویی رسته‌است؛
هوش مصنوعی: هر سبزهای که در کنار جوی آب رشد کرده، به نظر میرسد که از لب‌های یک فرشته بیرون آمده است.
پا بر سر سبزه تا به خواری ننهی،کان سبزه ز خاک لاله‌رویی رسته‌است.
هوش مصنوعی: پا بر روی سبزه نگذار، چون این سبزه از خاک گلی زیبا و ارزشمند برخاسته است.