تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۶۴

مِی خور که فلک بهر هلاک من و توقصدی دارد به جانِ پاک من و تو
در سبزه نشین و میِ روشن می‌خورکاین سبزه بسی دمد ز خاک من و تو!