رباعی ۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بهشتی را که با حورهای زیبا توصیف می‌شود مورد اشاره قرار می‌دهد، اما خود او ترجیح می‌دهد که به جای آن به نوشیدن آب انگور بپردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که باید از لذت‌های حاضر بهره برد و به امید چیزهای نسیه و دوردست اتکا نکرد، زیرا لذت‌های نزدیک و واقعی از شنیدن صداهای دور خوش‌تر است.
* گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش استمن می‌گویم که آب انگور خوش است
هوش مصنوعی: میگویند بهشت عدن با حورهای زیبا خوشمزه است، اما من اعتقاد دارم که آب انگور بهتر است.
این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدارکآواز دُهُل شنیدن از دور خوش است
هوش مصنوعی: این را بپذیر و به دنبال وعدههای نامشخص نباش؛ زیرا صدای زیبا و دور از فردی دیگر همیشه جذابتر به نظر میرسد.