رباعی ۹۱
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی موضوعاتی چون بهشت و جهنم می‌پردازد و اشاره دارد که هیچ‌کس واقعاً آن‌چه را که در آنجا وجود دارد، ندیده است. شاعر این احساس را منتقل می‌کند که امید و ترس انسان به مسائلی وابسته است که تنها نام آن‌ها را می‌دانیم ولی هیچ نشانی از واقعیات‌شان در دست نداریم.
کس خُلْد و جَحیم را ندیده است ای دلگویی که از آن جهان رسیده است ای دل؟
ای دل هیچ کس بهشت و جهنم را ندیده و هیچ کس نیز از جهان آخرت بازنگشته است.
امّید و هراسِ ما به چیزی‌ست کزانجز نام، نشانی نه پدید است ای دل!
ای دل امیدوارای و ترس ما به بهشت و جهنمی است که معلوم نیست وجود دارند یا خیر و فقط نامی از آن‌ها است.