رباعی ۹۵
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به فانی بودن عمر و زندگی دارند. شاعر می‌گوید که وقتی عمر به پایان برسد، فرقی نمی‌کند که در بغداد باشیم یا بلخ. همچنین وقتی پیمانه پر شود، طعم آن، چه شیرین باشد و چه تلخ، دیگر اهمیت ندارد. او دعوت به خوش‌گذرانی می‌کند و می‌گوید بعد از ما نیز دنیا ادامه خواهد داشت و روزها به همان شکل خواهند گذشت.
چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخپیمانه چو پر شود، چه شیرین و چه تلخ
هوش مصنوعی: زمانی که عمر انسان به انتها میرسد، فرقی ندارد که در کجا باشد، چه در بغداد و چه در بلخ. وقتی سرنوشت به نقطه پایان میرسد، دیگر طعم زندگی، چه شیرین باشد و چه تلخ، اهمیت کمتری پیدا می‌کند.
خوش باش که بعد از من و تو ماه بسیاز سَلْخ به غُرّه آید، از غُرّه به سَلْخ!
هوش مصنوعی: شاد باش، زیرا پس از تو و من، ماههای زیادی خواهند آمد که هر یک به نوبت خواهند درخشید و با تغییرات خود، نیکیها و بدیها را به همراه خواهند داشت.