تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۹۸

* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانیسَدّ‌ِ رَمَقی باید و نصف نانی
وانگه من و تو نشسته در ویرانیخوشتر بُوَد آن ز مُلْکَتِ سلطانی