رباعی ۱۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی صبح اشاره میکند و میخواهد لحظهای بر گلهای رنگارنگ بگذرد. او همچنین بر این نکته تأکید دارد که باید از آرزوهای دست نیافتنی خود دست بردارد و به جای آن به زیباییها و لذتهای زندگی بپردازد.
صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیموین شیشهٔ نام و ننگ بر سنگ زنیم
هوش مصنوعی: صبح شده و بیایید لحظهای بر روی گلها بنشینیم و نام و آوازهای که باعث فخر و خجالت ماست را بر زمین بکوبیم.
دست از اَمَلِ درازِ خود باز کشیمدر زلفِ دراز و دامنِ چنگ زنیم
هوش مصنوعی: بیخیال آرزوهای دور و دراز خود شویم و به جای آن به زیباییهای نزدیک و ملموس دنیا بپردازیم.