تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۱۲۰

بر چهرهٔ گُل نسیمِ نوروز خوش استدر صَحنِ چمن رویِ دل‌افروز خوش است
از دی که گذشت هرچه گویی خوش نیستخوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است