رباعی ۱۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت شادی و لذت‌بردن از زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید در دنیای ناشناخته، با خوشدلی بنوشیم زیرا زندگی پر از مشکلات است. زمانی که نوبت به ما می‌رسد، نباید آه بکشیم، چرا که زندگی مانند جامی است که همه را در نوبت خود می‌چشاند و باید از آن بهره‌برداری کرد.
در دایرهِٔ سپهرِ ناپیدا غورمِی نوش به خوشدلی که دوْر است به جور
هوش مصنوعی: در آسمان ناپیدا و وسیع به تفکر و دقت بنشین، با دل شاد و بدون نگرانی زندگی کن، چرا که دور از مشکلات و سختیها هستی.
نوبت چو به دوْرِ تو رَسَد آه مکنجامی‌ست که جمله را چشانند به دوْر
هوش مصنوعی: وقتی نوبت به تو می‌رسد، شکایت نکن؛ چرا که این یک تجربهای است که همه باید از آن بچشند.