رباعی ۱۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که فردی باید از غم و دل‌تنگی خود فاصله بگیرد و به زندگی ادامه دهد. او به نوشیدن از آبگینه (شاید نماد زیبایی و لذت) می‌پردازد و از او دعوت می‌کند که هر چه زودتر شادی کند و لذت ببرد، قبل از آنکه زمان و شرایط تغییر کنند و لذت‌ها به پایان برسند.
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگکاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
هوش مصنوعی: روزهای این دنیا برای کسی ننگ و عیب دارد که در غم و اندوه روزگار نشسته و دلتنگ است.
مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!
هوش مصنوعی: بخواب و آرامش خود را با موسیقی دلانگیز چنگ پر کن، قبل از آنکه شراب در جام شفاف چیره شده و بر سنگ بیفتد!