تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۱۳۳

می نوش که عمرِ جاودانی این استخود حاصِلَت از دوْرِ جوانی این است
هنگامِ گُل و مُل است و یاران سرمستخوش باش دمی که زندگانی این است