رباعی شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: این اشعار به این معنی است که فردی که درباره کسی بد صحبت می‌کند، خود دارای شخصیت بدی است و کسی که خوبی را بیان می‌کند، خود نیکوست. همچنین نشان می‌دهد که ویژگی‌های یک شخص از سخنانش مشخص می‌شود؛ مانند اینکه از یک کوزه، همان چیزی خارج می‌شود که در آن وجود دارد.
آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوستوان کس که مرا گفت نکو خود نیکوست
هوش مصنوعی: کسی که از من بد میگوید، نشاندهندهی شخصیت بد خود اوست و کسی که دربارهام خوب سخن میگوید، خود شخصیتی نیکو دارد.
حال متکلم از کلامش پیداستاز کوزه همان برون تراود که در اوست
هوش مصنوعی: حالت و احساس گوینده از صحبتهایش مشخص است؛ هر کس چیزی که در درونش دارد، همان را بیان می‌کند.