رباعی شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف حالتی میپردازد که فردی به نام بهایی پس از رهایی از غم، مدرسه را ترک کرده و به دیر (محل عبادت) میپردازد. او همچنین اشاره میکند که تمام کتابهای علمی را از هم میدرد و به نوعی به تحقیر علم و تحصیلات میپردازد.
دیدی که بهایی چو غم از سر وا کرداز مدرسه رفت و دیر را ماوا کرد
دیدی که بهایی چطور خود را از غم نجات داد و شاد گشت! و از قیل و قال مدرسه دوری گزید و در دیر ساکن گشت!
مجموع کتابهای علم درسیاز هم بدرید و کاغذ حلوا کرد
تمام کتابهای درسی و علمی را پارهکرد و آنها را برای (پیچیدن حلوا؛ نماد خوشی و لذت) استفاده کرد.