رباعی شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این نکته می‌پردازد که لطف و رحمت الهی به همگان می‌رسد و حتی کسانی که در گمراهی به سر می‌برند نیز می‌توانند به مقصد نیک و درست برسند. شاعر به شخصی که احساس ناامیدی می‌کند می‌گوید که اگرچه ممکن است گناه بی‌عد باشد، اما لطف و محبت خداوند بی‌نهایت است و می‌تواند گناهان را مورد عفو قرار دهد. لذا نباید در برابر گناهان خود ناامید بود.
لطف ازلی، نیکی هر بد خواهدهر گمره را روی به مقصد خواهد
هوش مصنوعی: محبت و لطفی که از ابتدا وجود داشته، به هر بدی نیکی میبخشد و هر کسی که گمراه باشد، در نهایت به مقصد خود خواهد رسید.
گر جرم تو بی‌عد است، نومید مشولطف بی‌حد گناه بی‌عد خواهد
هوش مصنوعی: اگر اشتباهات تو بسیار زیاد است، ناامید نشو. لطفی که بیپایان است، می‌تواند بر خطاهای بیشمار غلبه کند.