رباعی شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از تلاش برای یافتن گنج و ثروت صحبت میکند، اما در نهایت نتیجهای نمیگیرد و به فقر خود عادت میکند. او نشان میدهد که با شهامت از عادتها و رسوم قدیمی عبور کرده و به نوعی زنجیرهای گذشته را میشکند.
از دام دفینه، خوب جستیم آخربر دامن فقر خود نشستیم آخر
هوش مصنوعی: پس از تلاش برای یافتن گنج و ثروت، در نهایت به این نتیجه رسیدیم که به فقر خود ادامه میدهیم.
مردانه گذشتیم، زآداب و رسوماین کنده ز پای خود شکستیم آخر
هوش مصنوعی: با شجاعت از آداب و رسومات قدیمی عبور کردیم و در نهایت آنها را کنار گذاشتیم.