رباعی شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به حالت سرمستی و هیجان ناشی از شراب و تاثیر آن بر حال و هوای شهر اشاره می‌کند. او از سبحه‌ای که در دست داشت و دیوانگی مغان (عارفان و زاهدان) سخن می‌گوید و بیان می‌کند که ناله‌های او باعث شده است که اهل شهر نیز به شور و خروش درآیند. همچنین به شیخی اشاره می‌کند که در میکده با او همراهی کرده و از او سخن می‌گوید. این ابیات به نوعی نمادگرایی در مورد رهایی از قید و بندهای عرفی و دستیابی به تجلیات روحانی و عرفانی از طریق شراب و سکر دارند.
از سبحهٔ من، پیر مغان رفت ز هوشوز نالهٔ من، فتاد در شهر خروش
هوش مصنوعی: از ذکر و تسبیح من، پیر مغان به شدت تحت تأثیر قرار گرفت و از حال رفت و ناله‌های من باعث شد که در شهر صدایی بلند شود و هیاهو به پا کند.
آن شیخ که خرقه داد و زنار خریدتکبیر ز من گرفت، در میکده دوش
هوش مصنوعی: آن پیرمردی که ردایی به من بخشید و کمربند را خرید، دیشب در میخانه صدای تکبیر مرا شنید.