رباعی شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: شاعر از زیبایی صدای قدمهای محبوب خود شگفتزده است و به عشق دیدن او توجه میکند. او مانند منتظران، بارها جانش را در خطر میبیند و دلش را به صدای محبوب نزدیک میکند.
از ذوق صدای پایت، ای رهزن هوشوز بهر نظارهٔ تو ای مایهٔ نوش
هوش مصنوعی: صدای پای تو برایم خوشایند است، ای سارق دل، و به خاطر تماشای تو، که منبع شادابی و زندگی هستی، شگفتزده شدهام.
چون منتظران به هر زمانی صد بارجان بر در چشم آید و دل بر گوش
هوش مصنوعی: محبت و انتظار باعث میشود که آدمی در هر لحظه از زندگی، بارها و بارها جانش را در خطری احساس کند و همیشه آمادهی شنیدن صداهایی باشد که دلش را به تپش میآورد.