رباعی شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به وضعیت خود و دیگران که دچار فقر و فلاکت هستند، اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که تمام عمر در تلاش برای مقابله با مشکلات و مسائلی از قبیل فقر بوده است. همچنین می‌گوید که حتی اگر بخواهد توضیحی از مفلسی و بی‌نوایی خودش بدهد، باز هم به خاطر وفور غنای الهی، خود را نیازمند احساس می‌کند.
عمری است که تیر زهر را آماجمبر تارک افلاس و فلاکت، تاجم
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که با درد و سختی زندگی میکنم و این مصیبتها مانند تاجی بر سرم نشستهاند.
یک شمه ز مفلسی اگر شرح دهمچندان که خدا غنی است، من محتاجم
هوش مصنوعی: اگر بخواهم کمی از فقر و نیازمندیام را توضیح دهم، باید بگویم که در برابر بینیازی خداوند، من همیشه نیازمند و فقیر هستم.