رباعی شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به تضاد بین زهد و گناه اشاره دارد. شاعر می‌گوید که زاهد از گناه دوری می‌کند زیرا خدا را قهار و توانمند می‌داند، در حالی که خود را غرق در گناه می‌بیند و خدا را غفار و آمرزنده می‌شناسد. در نهایت، شاعر از خدا می‌پرسد که او کدام نام (خصوصیت) را بیشتر دوست دارد.
زاهد نکند گنه، که قهاری توما غرق گناهیم، که غفاری تو
هوش مصنوعی: زاهد به خاطر قدرت و عظمت تو خطا نمیکند، اما ما در دریای گناهان خود غرق شدهایم و تنها تویی که میتوانی ما را ببخشی.
او قهارت خواند و ما غفارتآیا به کدام نام، خوش داری تو؟
هوش مصنوعی: او فریاد زد که در اینجا قهر و خشم وجود دارد و ما از روی غفلت و بیتوجهی رفتار میکنیم. حالا تو چه اسمی را برای این وضعیت مناسب میدانی که برای تو خوشایند باشد؟