شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به عوالم معنوی و اهمیت حضور در مکان‌های مقدس اشاره دارد. شاعر به مستان (عاشقان) می‌گوید که وقتی وارد حرم الهی شوند، یک جرعه از وصال خدا را بالاتر از تمام دارایی‌های جهان می‌دانند. او همچنین ابراز نگرانی می‌کند که سنگی که ما به عنوان سجده‌گاه استفاده می‌کنیم، ممکن است در روز حسابرسی اعمال ما سنجیده شود. این سخن نمادی از توجه به اعمال و نیت‌های خالص در عبادت است.
مستان که گام در حرم کبریا نهندیک جام وصل را دو جهان در بها دهند
هوش مصنوعی: مستانی که وارد مکان مقدس و عظیم میشوند، بهای دو جهان را برای یک جرعه وصل و نزدیکی به محبوب میپردازند.
سنگی که سجده‌گاه نماز ریای ماستترسم که در ترازوی اعمال ما نهند
هوش مصنوعی: سنگی که به عنوان مکان سجده در نماز استفاده می‌کنیم، نگرانم که در قیامت در میزان اعمال ما قرار گیرد و به حساب بیاید.