شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس شرمساری و ناچیزی خود در مقابل زیبایی محبوبش اشاره دارد. او میگوید که در بازار عشق، از خود بهایی ندارد و اگر بخواهد تمام دنیا را هم به دست آورد، در برابر یک موی محبوبش ارزشمند نخواهد بود.
به بازار محشر، من و شرمساریکه بسیار، بسیار کاسد قماشم
هوش مصنوعی: در روز رستاخیز، من با حالتی شرمنده و احساس کمبود به میان مردم میروم، چون کالا و تواناییام از دست رفته و ارزشی ندارد.
بهائی، بهائی، یکی موی جاناندو کون ار ستانم، بهائی نباشم
هوش مصنوعی: اگر تمام زیباییهای دنیا را به دست آورم، بدون معشوقم هیچ ارزشی نخواهم داشت.