شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوقش است. شاعر از معشوق به عنوان منبع حیات و درمان دردهای دلش یاد می‌کند و بیان می‌کند که هر چیزی، حتی جانش، فدای او می‌شود. او اشاره می‌کند که اگر چه دیگران ممکن است در wealth و قدرت باشند، اما او تنها چیزی که دارد عشق به معشوق است. شاعر در ادامه می‌گوید که در عشق و درد آن، حقیقتی وجود دارد که نمی‌توان انکار کرد. همچنین، او به مقام و ارزش محبت اشاره می‌کند و مطمئن است که هرچه معشوق کند، او را راضی و مقبول می‌داند. شاعر به حالت تسلیم و بندگی خود در برابر معشوقش اشاره کرده و معتقد است که در عشق به او، همه چیز برایش قابل قبول است، حتی اگر درد و رنجی به او برسد.
ای که لبت منبع آب بقاستدرد تو بیماری دلرا دواست
هوش مصنوعی: ای کسی که لبهایت منبعی از حیات و جاودانگی هستند، درد و رنج تو درمانی برای بیماری دل است.
آه که اندر طلب تو مرارفت دل و درد دل ای جان بجاست
هوش مصنوعی: آه، چه کنم که در آرزوی تو، دل و احساساتم را از دست دادهام، ای جان، این درد دل برای توست.
گر همه آفاق بگیرد کسیآنکه توانگر بتو نبود گداست
هوش مصنوعی: اگر تمام دنیا را هم کسی بگیرد، کسی که به تو کمک نمیکند و توانگر نیست، در واقع او همچنان گدا خواهد بود.
بهر دل تو چه توان ترک کردمال ندارم من و جان خود تراست
هوش مصنوعی: به خاطر تو چه چیزهایی را میتوانم رها کنم؟ من که نه ثروتی دارم و نه چیزی جز جان خودم که فدای تو می‌شود.
هر دو جهان مملکت من شودگر تو بگویی که فلان آن ماست
هوش مصنوعی: اگر تو بگویی که چیزی از آن ماست، تمام جهان برای من تبدیل به سرزمینم خواهد شد.
هرچه کنی بر سر ما حاکمیگر بکشی از طرف ما رضاست
هوش مصنوعی: هر کاری که با ما کنی، اگر حتی ما را بکشی، ما راضی هستیم.
محنت عشقت بهمه کس رسیددولت وصل تو ندانم کراست
هوش مصنوعی: مشکلات و دردهای عشق تو به همه افراد رسید، اما نمیدانم که خوشبختی و وصل تو به چه کسی میرسد.
درد دل و عشق بهم گفته اندکام دل و عشق بهم نیست راست
هوش مصنوعی: در عشق و درد دل، هر دو به یکدیگر وابستهاند، اما آنچه باعث خوشنودی واقعی می‌شود، همیشه در عشق پیدا نمیشود.
گوهر وصلت که ندارد بهاکشته هجران ترا خون بهاست
هوش مصنوعی: عشق و پیوندی که به دست نمیآید، ارزش مادی ندارد و تنها درد فراق توست که ارزش و بهایی دارد.
چاکر تو بر همه کس مهترستبنده تو در دو جهان پادشاست
هوش مصنوعی: خدمتگزار تو نسبت به دیگران برتر است و بنده تو در این دنیا و آن دنیا مانند پادشاه است.
روی بهر سو که کنم در نمازقبله اگر روی تو باشد رواست
هوش مصنوعی: هر کجا که در نماز رو به طرف تو داشته باشم، نیکو و پسندیده است.
زهر چو از جام تو نوشم شکرتیغ گر از دست تو باشد عطاست
هوش مصنوعی: اگر زهر را از جام تو بنوشم، مانند شکر میماند و اگر تیغی از دستان تو باشد، آن هم به عنوان عطا و بخشش محسوب می‌شود.
در غزل ای دوست دعاگوی تستسیف که دشنام تو او را دعاست
هوش مصنوعی: ای دوست، تو به قدری برای من عزیز و ارزشمند هستی که حتی اگر به من دشنام هم بدهی، برای من مانند دعا میمونی. این لطف تو برای من آنقدر بزرگ است که میتوانم هر نوع کلامی از تو را به خوبی بپذیرم.