شمارهٔ ۲۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و شیرینی لبان معشوق صحبت می‌کند و به ستایش خنده‌های او می‌پردازد. او عشق و محبت خود را نسبت به معشوق ابراز می‌کند و از تلخی‌های زندگی خود می‌گوید که با لب‌های شیرین او به شیرینی تبدیل می‌شود. شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به زیبایی معشوق و تاثیر آن بر زندگی‌اش بیان می‌کند و در نهایت، عشق را به عنوان منبع شکر و شادی در زندگی معرفی می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که هیچ کس به اندازه معشوق او دلنشین نیست و از بوسه و نزدیکی به او سخن می‌گوید.
زهی ز خنده شیرینت شرمسار شکرمدام پسته تنگ تراست بار شکر
هوش مصنوعی: عزیزم، خنده شیرین تو باعث خجالت می‌شود که شکر پیوسته در مقابل آن کم است. بار شکر به اندازه تنگ است و تو زیباییات از آن بیشتر است.
فدای پاسخ تلخ تو یک جهان شیرینغلام پسته تنگ تو صد هزار شکر
هوش مصنوعی: فدای جواب ناامیدکنندهات، چون من به خاطر کوچکترین تنگنای تو، یک دنیا شیرینی را فدای تو میکنم.
چو تنگ دستی دیدی و تلخ عیشی منببوسه بر من مسکین فراخ دار شکر
هوش مصنوعی: وقتی که سختی و تلخی زندگی را دیدی، به من که در این وضعیت بودم، کمی محبت کن و به من نعمتها را ببخش.
هزار شور برآید ز عاشقان زین پسکه گرد لعل تو شد با نبات یار شکر
هوش مصنوعی: از این پس، هزاران هیجان و اشتیاق از سوی عاشقان برانگیخته می‌شود؛ زیرا که زیبایی و شکوه وجود تو با زیبایی و نیکی یارت آمیخته شده است.
بغمزه دل شکن و از جهان برآر نفیربخنده در سخن آ وز دهان ببار شکر
هوش مصنوعی: با نگاهی دلربا و زیبا، دلها را شاد کن و با صدای دلنشینت، غم را از دنیا دور کن. با لبخند و کلامت، زندگی را پر از شیرینی و شگفتی کن.
مدام خنده شیرین تو همی کاردبگرد پسته تنگت نبات وار شکر
هوش مصنوعی: همیشه خنده شیرین تو مانند کارد باعث می‌شود که به دور پسته تنگ تو بگردم، مانند نبات و شکر که دلنشین و خوشمزهاند.
میان این همه خوبان به جز تو کس را نیستگهر نمای عقیق و سخن گزار شکر
هوش مصنوعی: در میان این همه انسانهای نیکو، تنها تو هستی که همچون سنگ عقیق ارزشمند و شایسته، جلوهای خاص داری و سخنانت شیرین و گواراست.
لب و دهان تو در چشمم آمد و دیدمبگرد پسته چون آتش آبدار شکر
هوش مصنوعی: لب و دهان تو در نگاه من به اندازهای زیبا و دلنشین است که مانند پستهای میدرخشد، همچون آتشی که با شکر آغشته شده باشد.
بوصل همچو تو شیرین چه باشد ار آیدمرا چو خسرو پرویز در کنار شکر
هوش مصنوعی: اگر کسی به شیرینی تو بیاید، چه فرقی دارد که همچون خسرو پرویز در کنار شکر باشم؟
برای بوسه مگس وار گر کنم ابرامتو خوش بخسب بناز و بمن سپار شکر
هوش مصنوعی: برای بوسهام مانند مگس میکوشم، ای محبوب، پس خوش بخواب و با ناز به من سپار شکر.
بهای شعر رهی بوسه ییست از لب توتو شاد باش بشیرین بمن گذار شکر
هوش مصنوعی: قیمت واقعی شعر من، یک بوسه از لب توست. تو شاد باش و خوشبخت، برای من شیرینی و نعمت بیاور.
دهان خود بشکر چون مگس بیالایمکه چون لبت نکند در مذاق کار شکر
هوش مصنوعی: من مانند مگس، دهانم را برای شیرینی شکر، میگشایم؛ زیرا اگر لبت طعم شیرینی به من ندهد، چه فایدهای دارد؟
کسی که نزد تو این نظم بر زبان راندتو دست سوی دهانش برو بیار شکر
هوش مصنوعی: هر کس که به خاطر تو این شعر را میخواند، باید به او شکر و قدردانی کردی و به دهانش شیرینی ببری.
زمانه زاد بایام چون تو شیرینیبروزگار زنی کرد روزگار شکر
هوش مصنوعی: دنیا مانند شیرینیهای روزگار به وجود میآید و باعث می‌شود که روزگار به sweetness و شیرینی تبدیل شود.
چو قند از آنی شیرین که سیف فرغانیبشعر بر سر تو می کند نثار شکر
هوش مصنوعی: شما آنقدر شیرین و خوشایند هستید که مانند قند بر دل شخصی تاثیر میگذارید و به خاطر شما، شاعر بزرگی مانند سیف فرغانی شعرهای شیرین و زیبایی را به شما تقدیم می‌کند.