شمارهٔ ۴۴۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و فراق است. شاعر در آن از زیبایی و جذابیت معشوقش می‌گوید و بیان می‌کند که لبان و دهان او برایش شکر و چشمه‌ای حیات است. او از درد فراق و پریشانی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که زندگی‌اش بدون معشوقش بی‌معناست. شاعر خود را مانند شب و معشوقش را چون ماه تابان توصیف کرده و تاکید می‌کند که همه چیز برای او در وجود معشوقش خلاصه می‌شود. همچنین، حتی اگر از فراق رنج ببرد، آماده است این درد را تحمل کند. در نهایت، شاعر از ناله‌های پنهانش درباره عشق صحبت می‌کند و معشوقش را به عنوان کانون شادی و گلستان زندگی‌اش معرفی می‌کند.
ای لب لعلت شکرستان منوی دهنت چشمه حیوان من
هوش مصنوعی: ای لبهای زیبا و شیرین تو، باغی از شکر برای من است و دهان تو مانند چشمه‌ای از زندگی و طراوت برای من میباشد.
تا سر زلف تو ندیدم دگرجمع نشد حال پریشان من
هوش مصنوعی: تا زمانی که چشمم به زیباییهای زلف تو نیفتاده، هیچ چیز نتوانسته حالت آشفته من را درست کند.
درد فراق تو هلاکم کندگر نکند وصل تو درمان من
هوش مصنوعی: درد جدایی تو مرا نابود می‌کند، اگرچه وصل تو درمانی برای من نیست.
بی لب خندان تو دایم چوآبخون چکد از دیده گریان من
هوش مصنوعی: بی لب خندان تو، چشمان من همیشه پر از اشک و درد است و مانند آبی که از زخم بیرون میریزد، اشکهایم بیوقفه میریزد.
هست بلای دل من حسن توباد فدای تن تو جان من
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی تو باعث آزار دلم شده است، اما من حاضر هستم جانم را فدای تن زیبا و باوقار تو کنم.
من تنم ومهر تو جان منستمن شبم و تو مه تابان من
هوش مصنوعی: من وجودم متعلق به توست و عشق تو برای من حیاتی است. من مانند شبی هستم که نور تو، مانند یک ماه درخشان، آن را روشن می‌کند.
جز تو در آفاق مرا هیچ نیستای همه آن تو و تو آن من
هوش مصنوعی: غیر از تو در جهان چیزی برایم وجود ندارد، ای کسی که تمامی خوبیها و زیباییها تنها در تو جمع شده است و من تنها به تو وابستهام.
گر بفراقم بکشی راضیمهم نکنی کار بفرمان من
هوش مصنوعی: اگر به خاطر جدایی من را بکشید، من راضی هستم؛ اما اگر به فرمان من عمل نکنید، باک ندارم.
گرچه فغان می نکنم آشکارالحذر از ناله پنهان من
هوش مصنوعی: هرچند که من بهطور علنی شکایت نمیکنم، اما در دل نالهی پنهانی دارم که نشان از درد و رنج من دارد.
ناله چو بلبل کنم از شوق توای رخ خوب تو گلستان من
هوش مصنوعی: وقتی که از شوق تو ناله میزنم، همچون بلبل، چهرهٔ زیبای تو برای من مثل گلستانی است.
سیف همی گوید تو یوسفیبی تو جهان کلبه احزان من
هوش مصنوعی: سیف بیان می‌کند که تو همانند یوسف هستی و بدون تو، زندگیام تبدیل به کلبهای پر از غم و اندوه شده است.