شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس ندامت و دلسوزی شاعر نسبت به اعمالش در طول زندگی است. او می‌گوید که عمرش را در کارهایی گذرانده که نباید انجام می‌داده و از نتیجه‌ی اعمالش ترسی ندارد. او نمی‌داند فردا چه بر سرش خواهد آمد و در انتظار سرنوشتی است که ممکن است برایش رقم بخورد. در کل، این شعر حس ناامیدی و بی‌اطمینانی را منتقل می‌کند.
کردم همه عمر آنچه نمی‌باید کرداز کردهٔ او حذر نمی‌شاید کرد
هوش مصنوعی: تمام عمرم کارهایی را انجام دادم که نباید میکردم، اما از کارهایی که او انجام داده، نمیتوانم پرهیز کنم.
امروز چنینم و ندانم فرداتا با من بیچاره چه فرماید کرد
هوش مصنوعی: امروز حال و وضعیت من اینگونه است، ولی نمیدانم فردا چه بر سر من خواهد آمد و سرنوشتم چه خواهد شد.