رباعیات

شمارهٔ ۱

در دیدن این مدینهٔ زمزم‌آب

شمارهٔ ۲

ایام چو بست کهربا بر دستت

شمارهٔ ۳

ای نقطه‌دهن، خطت عجب دایره است

شمارهٔ ۴

ای سوخته شمع مه ز تاب رویت

شمارهٔ ۵

دل در طلب تو خستگی‌ها دارد

شمارهٔ ۶

در خانهٔ دل عشق تو مجمع دارد

شمارهٔ ۷

جعفر که ز رخ ماه تمامی دارد

شمارهٔ ۸

کردم همه عمر آنچه نمی‌باید کرد

شمارهٔ ۹

شب نیست که از غمت دلم جوش نکرد

شمارهٔ ۱۰

عشقت جگرم خورد و به دل روی آورد

شمارهٔ ۱۱

عشقت که به دل گرفته‌ام چون جانش

شمارهٔ ۱۲

خط تو که ننوشت کسی زآن‌سان خوش

شمارهٔ ۱۳

ای من همه بد کرده و دیده ز تو نیک

شمارهٔ ۱۴

ای کرده غم عشق تو غمخواری دل

شمارهٔ ۱۵

بر کردهٔ خویشتن چو بگمارم چشم

شمارهٔ ۱۶

دل را چو به عشق تو سپردم چه کنم

شمارهٔ ۱۷

ای سلسلهٔ عشق تو اندر پایم

شمارهٔ ۱۸

گر زان توام هر دو جهانم بستان

شمارهٔ ۱۹

ای جوهر دینت به زر و سیم گرو

شمارهٔ ۲۰

ای نور تو آمده نقاب رخ تو

شمارهٔ ۲۱

آنی که منوّرست آفاق از تو

شمارهٔ ۲۲

هر بوسه کز آن تنگ دهان می‌خواهی