شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات درونی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که وقتی به چهره‌ی خود نگاه می‌کند، از ترس نمی‌تواند چشمش را ببندد. همچنین به دیده‌ی شوخ‌چشم خود می‌گوید که با وجود اینکه سال‌ها کارهای بدی مرتکب شده، همچنان نیکی و زیبایی را در او می‌بیند. این شعر به تضاد میان اعمال گذشته و احساسات فعلی اشاره دارد.
بر کردهٔ خویشتن چو بگمارم چشمبر هم زدن از ترس نمی‌یارم چشم
هوش مصنوعی: وقتی که به خودم نگاه میکنم و میخواهم چشمهایم را ببندم، از ترس نمیتوانم حتی یک لحظه چشم بر هم بگذارم.
این دیدهٔ شوخ بین که من چندین سالبد کردم و نیکی از تو می‌دارم چشم!
هوش مصنوعی: ای چشمی که به زیباییها مینگری، من سال‌ها در زندگیام به اشتباهات پرداختهام اما هنوز بر خوبیهای تو چشم میدوزم و آنها را فراموش نکردهام!