شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره میکند. او بیان میکند که عشقش مانند بندی است که از گیسوی معشوق به پاهای او وصل شده است. همچنین از معشوق میخواهد که اگر این شعر را روزی بیابد، آن را نادیده نگیرد و توجهی به آن داشته باشد.
ای سلسلهٔ عشق تو اندر پایمبندیست ز گیسوی تو بر هر پایم
هوش مصنوعی: عشق تو به قدری در زندگیام تاثیر گذاشته که تمام وجودم به تو وابسته است، مثل اینکه گیسوی تو به پاهایم بسته شده باشد.
این شعر اگر بدستت افتد روزیگردن مکش و بنه سری بر پایم
هوش مصنوعی: اگر روزی این شعر به دستت افتاد، آن را از خودت دور نکن و در عوض، به محبت و احترام به من فکر کن.