شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق عذرخواهی و ندامت شاعر است. او اقرار میکند که در طول عمرش کارهای بدی انجام داده و حتی دربارهی دیگران نیز سخنان ناپسندی گفته است. اما او میگوید که در نهایت، خوبیها و مهربانیهای معشوقش به او رسیده و نشان میدهد که نیکی و پاکی معشوق او را تحت تأثیر قرار داده است. در واقع، شاعر به contrast بین بدیهای خود و نیکیهای معشوق اشاره میکند.
ای من همه بد کرده و دیده ز تو نیکبد گفته همه عمر و شنیده ز تو نیک
هوش مصنوعی: من در تمام عمر کارهای بدی کردهام، اما هرگز از تو بدی نشنیدهام و فقط از تو خوبی دیدهام.
حد بدی و غایت نیکی این استکز من به تو بد، به من رسیده ز تو نیک
هوش مصنوعی: بدترین حالت و بهترین حالت این است که بدیای که از من به تو رسیده، به من نیکیای از تو رسیده باشد.