غزل شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق نوشته شده است. شاعر به تحسین و ستایش معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که همه زیبایی‌های جهان به او وابسته‌اند. عاشق به شدت تحت تأثیر عشق است و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جایگزین معشوقش شود. زاهد و عابد نیز نمی‌توانند در این عشق جایی داشته باشند، زیرا ارزش عشق را درک نمی‌کنند. شاعر به بازار عشق اشاره می‌کند که مایه سود از عشق و زیبایی معشوق است. او همچنین به انتظار و امیدی که در دل دارد برای وصال معشوق می‌پردازد و عشق را عاملی می‌داند که می‌تواند شادی و غم را به زندگی ببخشد. در پایان، به عظمت معشوق اشاره کرده و او را از روز ازل تا به امروز، بالاترین مقام می‌داند.
چشم تماشای خلق در رخ زیبای اوستهر که نظر می‌کنی محو تماشای اوست
هوش مصنوعی: چشمهای مردم به زیبایی او دوخته شده است و هر کسی که به او نگاه می‌کند، از زیباییاش mesmerized و شیفته میشود.
عاشق دیوانه را کار بدین قبله نیستقبلهٔ مجنون عشق خیمهٔ لیلای اوست
هوش مصنوعی: عاشق دیوانهای که دلش به عشق میتپد، دیگر به سمت چیزی غیر از معشوقش نگاه نمیکند. تمام توجه و عشق او معطوف به لیلا است و این خیمهگاه عشق اوست.
مسئلهٔ زاهدش هیچ نیاید به کارآن که لب شاهدش مساله فرمای اوست
هوش مصنوعی: مسئلهای که زاهد در آن غرق شده، هیچ فایدهای برای کسی ندارد که لبان معشوقش برای او سؤال و مسأله میآورند.
آن بت طناز را خلوت دل منزل استخواجه به دیر و حرم بیهده جویای اوست
هوش مصنوعی: دل عشق را به تنهایی جایی امن و آرام است، ولی معشوق فقط در مکانهای نامناسب و بیهوده مثل خانقاه و معابد جستوجو میشود.
هر که به سوداگری رفت به بازار عشقمایهٔ سود جهان در سر سودای اوست
هوش مصنوعی: هر کسی که به دلخواهی و عشق وارد بازار عشق میشود، همواره آرزو و خواستههایش در ذهنش وجود دارد و در پی به دست آوردن منفعت و سود است.
حلقهٔ دیوانگان سلسله را طالبندتا سر زنجیرشان زلف چلیپای اوست
هوش مصنوعی: دیوانگان به دنبال پیوندی هستند که آنها را به یکدیگر متصل کند و این پیوند به زلفهای زیبای او وابسته است.
روز جزا گر دهند اجر شب هجر راروضهٔ رضوان همین جای من و جای اوست
هوش مصنوعی: اگر در روز قیامت، پاداشی برای شب فراق داده شود، بهشت رضوان همینجا و در کنار من و اوست.
شادی امروز دل از غم رویش رسیددیدهٔ امید من در ره فردای اوست
هوش مصنوعی: امروز با شادی، دل از غم او رهایی یافته است و چشم انتظار فردای او هستم.
روز مرا تیره ساخت ماه فروزنده‌ایکه آینهٔ آفتاب روی دل آرای اوست
هوش مصنوعی: روز من را با وجود ماهی که درخشان است، تاریک کرد. این ماه همانند آینهای است که نور آفتاب را بر روی دل زیبای او منعکس می‌کند.
کرده مرا تلخ‌کام شاهد شیرین لبیکاین همه جوش مگس بر سر حلوای اوست
هوش مصنوعی: من را به شدت ناامید کرده است، زیرا زیبایی و لطافت او موجب شده است که همه جا پر از حشرات شود و این نشاندهندهی جذابیت اوست.
علت هر حسرتی عشق غم‌افزای منباعث هر عشرتی حسن طرب‌زای اوست
هوش مصنوعی: هر حسرتی که در دل دارم، به خاطر عشق دردناک من است و هر شادی و لذتی که تجربه میکنم، ناشی از زیبایی و طربآوری اوست.
در طلب وصل او طبع غزل‌خوان منتشنه لب خون من لعل شکرخای اوست
هوش مصنوعی: در جستجوی وصال او، روح شاعرانه من همچون تشنهای که به لبهایش خون لبخند او را میخواهد، به محبت و زیبایی‌های او دل بسته است.
دامن آن ترک را سخت فروغی بگیرزان که مرا دادها بر در دارای اوست
هوش مصنوعی: دعا کن که دامن آن ترک زیبا را محکم بگیری؛ چرا که من همه چیزم را در پای او گذاشتهام.
ناصردین شاه یل مفخر شمس و زحلآن که ز روز ازل رای فلک رای اوست
هوش مصنوعی: ناصردین شاه، دلیر و با افتخار است، همان که از ابتدا تصمیمات آسمان به خاطر او گرفته شده است.