غزل شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به تفاوت‌های احساسی و زیبایی بین خود و محبوبش اشاره می‌کند. او خود را با چشمی گریان و در جهانی تاریک تصور می‌کند، در حالی که محبوبش با لبخندی دلپذیر و نوری تابناک آفریده شده است. شاعر می‌گوید که زیبایی‌های محبوبش مثل خط و لب و زلف‌اش به او الهام می‌بخشند و او را مثل گوی چوگان، برای عشق و احساساتش می‌چرخاند. او همچنین از جدایی و ناپایداری‌های عشقش صحبت می‌کند و به داستان‌های باستانی مانند زلیخا و یوسف اشاره می‌کند، تا نشانه‌ای از درد و زیبایی عشق را نشان دهد. در نهایت، او تأکید می‌کند که وجود این زیبایی‌ها باعث فراوانی احساسات و عشق در دل‌ها می‌شود.
مرا با چشم گریان آفریدندتو را با لعل خندان آفریدند
در زمانی که به دنیا آمدم بسیار گریه میکردم همان لحظه تو از خلق من خوشحال و خندان بودی
جهان را تیره‌رو ایجاد کردندتو را خورشید تابان آفریدند
هوش مصنوعی: جهان را با ظلمت و سختی ساختهاند، اما تو را بهعنوان منبع نور و روشنایی به وجود آوردهاند.
خطت را عین ظلمت خلق کردندلبت را آب حیوان آفریدند
هوش مصنوعی: خط تو همچون تاریکی است که به وجود آمده و لب تو به مانند آبی است که از حیات سرچشمه گرفته.
خم موی تو را دیدند بر رویقرین کفر و ایمان آفریدند
هوش مصنوعی: موهای خمیدهات را که دیدند، دو حالتی از کفر و ایمان ایجاد کردند.
پریشان زلف تو تا جمع گردیددل جمعی پریشان آفریدند
هوش مصنوعی: زمانی که زلفهای آشفته و پریشان تو مرتب و منظم شدند، دلهایی که خودشان در آشفتگی بودند، یکدیگر را به هم ریختند و دوباره به هم آشفتگی بخشیدند.
سرم گوی خم چوگان او شدچو گوی از بهر چوگان آفریدند
هوش مصنوعی: سرم به دست او افتاده و به حالت بازی در آمده، مثل گوی چوگان که برای بازی ساخته شده است.
من از روز جزا واقف نبودمشب یلدای هجران آفریدند
هوش مصنوعی: من درباره روز قیامت اطلاعی نداشتم و آنها شب طولانی جدایی را ایجاد کردند.
به مصر آن دم زلیخا جامه زد چاککه یوسف را به کنعان آفریدند
هوش مصنوعی: در آن زمان که زلیخا در مصر، لباسی پاره به تن کرد، یوسف را به کنعان خلق کردند.
به چه افتاد وقتی یوسف دلکه آن چاه زنخدان آفریدند
هوش مصنوعی: یوسف دل، به ناچار در قید چاهی افتاد که زلف و زیبایی چهرهاش آن را به وجود آوردند.
زمانی سرو را از پا فکندندکه آن قد خرامان آفریدند
هوش مصنوعی: سرو را زمانی به زمین انداختند که به زیبایی و شکوهمندی ایستاده و خرامان بود.
صف عشاق را روزی شکستندکه آن صف های مژگان آفریدند
هوش مصنوعی: روزی صفی از عاشقان را شکستند که به خاطر مژگان زیبا و جذابشان تشکیل شده بود.
فروغی را شبی پروانه کردندکه آن شمع شبستان آفریدند
هوش مصنوعی: شبی پروانهای را در حضور فروغی آوردند که آن نور را در شبستان ایجاد کرده است.